Fietsen met onze (oude) hond wilden we. En toen hadden we dus een hondenfietskar! Dat ging niet met al te veel enthousiasme. Maar het principe van de hondenkar deed voorzichtig zijn intrede, toen we er op onze laatste kampeertrip naar-de-zee achter kwamen dat de actieradius van onze hond zich had ontwikkeld tot maximaal 750 meter (zonder pauze). Niet alleen beperkte dit feit ons in de toch al aangepaste mogelijkheden van kamperen-met-een-hond, het was ook een psychisch proces waar we door heen moesten: onze immer enthousiaste tweedehands Old English Bulldog wordt oud. Snif.
Wennen aan de hondenfietskar (voor de baasjes)
Fietsen met een fietskar bleek later een fluitje van een cent, zo lichtgewicht zijn ze. Met de bandjes opgepompt en een goede fiets zal je bijna vergeten dat je cargo vervoert. Maar dat je nu daadwerkelijk tot een groep mensen behoort die een fluorescerend gevaarte achter zich aan sleept, dat is toch wel een drempel die je over moet. Wees bereid afscheid te nemen van je hippe imago en sportieve tred en slik de smalende opmerkingen van vrienden dapper weg. Je hond was sowieso al je beste vriend, hou je daar maar aan vast.
Wennen aan de hondenfietskar (voor de hond)
Wie regelmatig de DogWhisperer aan heeft staan thuis weet: wie wat gedaan wil krijgen van zijn huisdier moet veel liefde geven, veel oefenen en goed gedrag veelvuldig belonen. Dus ben jezelf net goed en wel bekomen van de schrik dat je ook daadwerkelijk met zo’n hondenkar door het dorp moet gaan fietsen (‘no touch, no talk, no eyecontact’), een half uur later sta je op de fietsparkeerplaats je bulldog te belonen met een handvol brokjes en de stem van een kleuterjuf aan de uppers: ‘Goedzo! Knap! Heel knap!’
De bulldog sprint overigens gelijk richting het meest dichtbije bosje, wat je doet realiseren dat je dit ritueel – ‘Kom maar meis! In! Hup! Knap! Heel knap!’ – straks nog moet gaan herhalen ook. Zucht.
Take it easy….
Verwacht overigens niet dat je erg opschiet met zo’n hondenfietskar ding achter je fiets. Drempels hebben een licht lancerend effect op je viervoeter en ook de bochten vragen wat extra aandacht. Maar mocht je een oudere hond hebben : dan was je toch al gewend aan mindful slenteren, dus he.
Fietsen met de hond optie 2: de electrische bakfiets
Je kunt natuurlijk ook opteren voor een electrische bakfiets.
De electrische bakfiets is sowieso een fantastisch vervoermiddel als je wil fietsen met de hond. Zelfs met een flinke Duitse Herder erin past de picknickmand ernaast, eventueel extra aangevuld met maximaal 1 van de kinderen. Het probleem is echter met een bakfiets: met een gemiddelde conditie is het flink aanpoten. Investeer na enig beraad in een elektrische bakfiets om je hond in te vervoeren. Investeer tevens in koekjes en loopplanken, want het kost even tijd om je hond te leren in de bakfiets te komen en te blijven zitten.
Parkeren met een bakfiets blijft trouwens ten allen tijde een drama, of je er nu honden, kinderen of 4 kratjes Jupiler in vervoert.
Fietsen met kleine honden: de hondenfietsmand
Niets zo charmant, als een hondje in een fietsmand. Ik word persoonlijk altijd erg vrolijk als er iemand voor me fietst met een hondje achterop de bagagedrager. Snuit in de zon, wind door de kuif – zelfs Koning Willem Alexander zit minder sjiek als hij zich laat rijden. Als ik een hondje had tot-aan-de-kuit dan schoof ik al het bovenstaande terzijde en kocht ik direct een hondenfietsmand. Voor kleine honden een geweldige optie!
Het is geen fluorescerende hondenkar geworden…
Wel een grote met een neutrale kleur van Croozer. Het is even uitvogelen hoe je hem aan je fietgs hangt, proberen en oefenen met je hond maar dan heb je ook wat. De bulldog voelt zich inmiddels de koning te rijk in zijn klimaat neutrale accessoire en de baasjes kunnen eindelijk weer op avontuur. De hondenkar klik je van huppetee zo in en uit elkaar, is lichtgewicht en als je even zoekt dus ook nog in neutrale kleuren beschikbaar. Ready to rock!
Alleen dat verrekte vlaggetje – dat moet je gewoon meteen wegknikkeren.
